دلی دارم که رسوای جهان است
کدامین جاده امشب می گذارد سر به پای تو؟ 
قالب وبلاگ

 

هر کس بگوید مرا دیده، دروغ می گوید!

 

 



در حدیث داریم که حضرت مهدی‌ عجل الله تعالی فرجه الشریف می فرماید: «هر کس بگوید مرا دیده، دروغ گفته است»؛

در حالی که در بسیاری موارد، از شخصیت های بزرگ نقل شده است که امام زمان را دیده اند. تناقض را حل کنید؟



برای آن که بتوان به درستی در این‌باره گفت و گو کرد و به قضاوت نشست، ابتدا لازم است متن کلام حضرت را به دقت مرور کرد، تا روشن شود مراد امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف چیست. حدیثی که بحث مشاهده و دروغگو بودن مدعی مشاهده را مطرح می کند، آخرین توقیع و نامه ای است که امام زمان‌ عجل الله تعالی فرجه الشریف به چهارمین و آخرین نایب خاص خود، چند روز پیش از مرگ او نوشته است. متن نامه چنین است:

 

درا دامه مطلب بخوانید :


بسم الله الرحمن الرحیم؛


ای علی بن محمد سمری!

خداوند، اجر برادرانت را در عزای تو عظیم گرداند. به درستی که تو تا شش روز دیگر از دنیا می‌روی. پس به کارها ی خود رسیدگی کن و به احدی وصیت مکن که پس از وفات، جانشین تو شود. به تحقیق، دومین غیبت (غیبت کامل) واقع شده است.

پس ظهوری نیست. مگر بعد از اذن خدای عزّوجّل و آن، بعد از مدّتی طولانی و قساوت دل ها و پرشدن زمین از ظلم خواهد بود. به زودی نزد شیعیان من می آید، کسی که ادعای مشاهده می کند. بدانید کسی که ادعای مشاهده کند، پیش از خروج سفیانی و ندا، او دروغگو و افترا زننده است. و لاحول و لاقوة‌ إلا بالله العلی العظیم.(1)

این حدیث، در بردارنده نکاتی است، از جمله:


1. مدعیان مشاهده، در این دوره، وجود خواهند داشت.
2. مدعی مشاهده، پیش از خروج سفیانی و ندا (دو علامت حتمی ظهور) هم دروغگو است و هم افترا‌زننده‌.

علمای ما که موفق به دیدار حضرت شده بودند، آن را برای مردم بازگو نمی کردند؛ بلکه اطرافیان و خواص آنان، از روی شواهد و قراینی یا در زمان های بعد، متوجه وقوع دیدار آن عالم با امام می شدند؛ لذا عالمان تحت «عنوان مدعی مشاهده» قرار نمی گیرند و این روایت، با داستان ملاقات برخی بزرگان تنافی ندارد



افترا یا تهمت، آن است که فردی به شخص دیگر، عملی یا قولی را نسبت دهد، در حالی که او چنین نکرده باشد؛ بنابراین، بین دروغگو بودن و تهمت زدن، تفاوت است. هر دروغگویی، تهمت‌زننده نیست. اگر کسی فقط مدعی دیدن باشد؛ ولی به حضرت، نسبتی ندهد، ممکن است دروغگو باشد؛ ولی تهمت زننده نیست. امام، در این نامه هر دو صفت ناپسند را به مدعی مشاهده، وارد کرده است؛ یعنی، مدعی مشاهده، نسبتی نیز به حضرت می دهد.
این نکات در نامه‌، بزرگان را بر آن داشت، تا با تأمل و تدبّر دقیق تر، به محتوای نامه بنگرند و سپس اظهار نظر کنند.

عده ای با توجه به این‌که نامه، در آخرین روزهای عمر نایب چهارم صادر شده و در آن، به پایان نیابت خاصه تصریح شده است، چنین گفته اند که مراد از مدعی مشاهده، ادعای نیابت خاصه و ارتباط با حضرت است؛ زیرا نیابت خاص یعنی حضور نزد حضرت، همراه شناخت آن بزرگوار و رساندن سۆالات مردم و ابلاغ پاسخ ها و پیام ها. این فرد، هم ادعای دیدار دارد و هم آنچه می گوید را از جانب حضرت بیان می کند و حرف ها را پیام حضرت اعلام می کند.(2)

اگر کسی فقط مدعی دیدن باشد؛ ولی به حضرت، نسبتی ندهد، ممکن است دروغگو باشد؛ ولی تهمت زننده نیست. امام، در این نامه هر دو صفت ناپسند را به مدعی مشاهده، وارد کرده است؛ یعنی، مدعی مشاهده، نسبتی نیز به حضرت می دهد


حضرت امام خمینی‌ رحمه الله علیه می گوید:


مراد از تکذیب مدعی مشاهده این است که فردی، مدعی ملاقات باشد؛ ولی شاهد و دلیلی نداشته باشد.(3) شهید صدر می گوید:

مراد، ادعای انحرافی است که شخصی با ادعای مشاهده و ارتباط، بخواهد عقاید و نظر خود را با نام پیام های امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف به مردم القا کند.(4) برخی نیز گفته اند: مراد از تکذیب مدعی مشاهده، تکذیب مدعی ظهور است.(5) بنابراین می توان دریافت که در روایت، صِرف دیدار، منتفی نشده است و عالمان نیز نفی اصل دیدار را استفاده نکرده اند. به علاوه، روایت، مدعی مشاهده را کذّاب می داند؛ حال اگر کسی امام را ببیند و به دیگران نگوید، تحت این روایت قرار نمی گیرد؛ لذا اصل دیدار، امر ممکنی خواهد بود.


نکته آخر این‌که علمای ما که موفق به دیدار حضرت شده بودند، آن را برای مردم بازگو نمی کردند؛ بلکه اطرافیان و خواص آنان، از روی شواهد و قراینی یا در زمان های بعد، متوجه وقوع دیدار آن عالم با امام می شدند؛ لذا عالمان تحت «عنوان مدعی مشاهده» قرار نمی گیرند و این روایت، با داستان ملاقات برخی بزرگان تنافی ندارد.
تذکر: این‌که در این دوران مدعیان دروغین فراوان‌اند، بنابراین باید متوجه بود و فریب آنان را نخورد.

پی نوشت:
1. بحار الانوار، ج52، ص151.
2. کمال الدین، ج2، ب45، ح 45.
3. انوار الهدایة، ج1، ص256.
4. تاریخ الغیبة الصغری، ج1، ص639-654.
5. مهدی منتظر، ص93.

منبع: مجله امان شماره 16

سایت تبیان

سایت نورآسمان


موضوعات مرتبط: ()

برچسب‌ها: دروغگویان،هر کس بگوید مرا دیده، دروغ گفته است, آیا کسی امام زمان را دیده ،امام زمان،حضرت مهدی, خروج سفیانی،علامت حتمی ظهور, مدعیان دروغین
۱٢ بهمن ۱۳٩۱ .:. ۱:٥٤ ‎ق.ظ .:. .:. نظرات ()
.: Weblog Themes By SamenTheme :.
درباره وبلاگ

منتظر آن دمم که نگاهم کنی ... ------------------------------------------------- یک روز می افتد ؛ آن اتفاق خوب را می گویم ... من به افتادنی که برخاستن اوست ایمان دارم ؛ هر لحظه ، هر روز ، هر جمعه ... السلام علیک یا صـاحب الزمان ------------------------------------------------- ------------------------------------------------- هر گونه کپی برداری از این وبلاگ مجاز است , حتی بدون ذکر منبع - ------------------------------------------------- ------------------------------------------------- بـــســم الله الــرحـــمـــن الــــرحـــیـــم اِلهى عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطآءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجآءُ وَ ضاقَتِ الاَْرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمآءُ وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَ عَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَ الرَّخآءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد اُولِى الاَْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَ انْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِب الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّد وَ الِهِ الطّاهِرینَ. التماس دعا ------------------------------------------------- ------------------------------------------------- امام زمان "عجل الله تعالی فرجه"-المحجّه ص 221 : درباره وقت ظهور باید بدانید که زمان آن در اختیار خداوند است و هر کس وقت ظهور را تعیین کند دروغگو است. ------------------------------------------------ امام صادق علیه السلام- بحار ج 52 ص 152 : صاحب این امر(حضرت صاحب الزمان) در میان مردم راه میرود و در بازارهایشان رفت و آمد میکند,روی فرشهایشان گام برمیدارد ولی او را نمیشناسند .
نويسندگان
لینک دوستان
موضوعات وب
آرشيو مطالب
طراح قالب
ثامن تـــم
امکانات وب