* ازفت الازفَة *








«اَزِفَتِ الازِفَةُ» یعنی «وقت ظهور فرا رسیده است».

این جمله یکی از سه صدایی است که در هنگام ظهور قائم (عج)، همگان آن را می شنوند: «ای گروه مؤمنان وقت ظهور فرا رسیده است».

دو صدای دیگر با این عبارات شنیده می شود:
یکی «لعنت خدا بر کسانی باد که بر محمّد صلی الله علیه و آله و سلّم و آل محمّد علیه السلام ستم روا داشتند» و دیگری اینکه، سیمایی بر خورشید ظاهر شده، ندا می دهد:
«خداوند، ولی عصر حضرت محمّد بن الحسن، مهدی را برانگیخته است، به سخنان او گوش فرا دهید و او امر او را اطاعت کنید.

(«جزیزه ی خضراء»، ص 178)»

عجیب است اما غریب نیست..

عجیب است اما غریب نیست که عده ای سنگ امام زمان غائب¹ را بر سینه می زنند اما پای اطاعت که پیش آید فرمان او را مبنی بر رجوع به فقیه جامع الشرایط در عصر غیبت اهمیتی نمی دهند ...

عجیب است اما غریب نیست؛ تاریخ از این فریب ها زیاد به خود دیده است که قلوبهم معک و سیوفهم علیک

عجیب است اما غریب نیست این غربت...

و کل ارض کربلا

و کل یوم عاشورا

حدیث نوشت:  قال َحُسَیْنِ بن علىّ(علیه السلام): النّاسُ عَبیدُالدُّنْیا، وَ الدّینُ لَعِبٌ عَلى ألْسِنَتِهِمْ، یَحُوطُونَهُ ما دارَتْ بِهِ مَعائِشَهُمْ، فَإذا مُحِصُّوا بِالْبَلاء قَلَّ الدَّیّانُونَ.

امام حسین (علیه السلام) فرمود: افراد جامعه بنده و تابع دنیا هستند و مذهب، بازیچه زبانشان گردیده است و براى إمرار معاش خود، دین را محور قرار داده اند ـ و سنگ اسلام را به سینه مى زنند ـ .

پس اگر بلائى (همانند خطر ـ مقام و ریاست، جان، مال، فرزند و موقعیّت، ... ـ )انسان را تهدید کند، خواهى دید که دین داران واقعى کمیاب خواهند شد.

محجّة البیضاء: ج 4، ص 228، بحارالأنوار: ج 75، ص 116، ح 2.

.....................

1- امامی که نمی بینند

جز تو

با هر که حرف زدم

صدایم رانشنید...

* اللهم عجل لولیک الفرج *

زمان خالى از حجت نیست

 امام سجاد ـ علیه السلام ـ فرمود:

 «لاتَخْلُو الاَرْضُ الى اَنْ تَقُومَ السّاعَةُ مِنْ حُجَّة وَ لَوْلا ذلِکَ لَمْ یُعْبَدِ اللهُ؛[1]
 زمین تا روز قیامت خالى از حجت نیست، و اگر حجت الهى نبود، خدا پرستیده نمى شد.»

 این حدیث به خوبى نشان مى دهد که در این زمان نیز حجت الهى وجود دارد. منتهى این امام باید معصوم باشد
 و معرفى شده ازطرف خدا و امامان قبلی، چنان که آن حضرت فرمود:

 «الامامُ لایکونُ الّا مَعْصُوماً وَ لَیْسَت العِصْمَةُ فى ظاهِرِ الخِلْقَةِ فَیُعْرَفَ بِها وَ کذلِکَ لایَکُونُ الاّ مَنْصُوصاً؛[2]
 جز معصوم احدى شایسته امامت نیست و چون عصمت یک نشان ظاهرى در خلقت نیست( که همگان) بشناسند، باید امام از طرف خدا (تعیین) و اعلام شود.»

 و در خطبه معروف خود در مسجد جامع شام در حضور یزید بن معاویه فرمود:

«رسول خدا، و وصى او على ـ علیه السلام ـ ، سید الشهداء (حمزه)، جعفر طیار، دو سبط این امت و مهدى [این امت] از ماست.»

[1]. محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، بیروت دار احیاء التراث، ج 52، ص 92؛ ر.ک: لطف الله صافى، منتخب الاثر، ص 271، کامل سلیمان، روزگار رهائى، ترجمه على اکبر مهدى پور، نشر آفاق، سوم، 1376، ج 1، ص 86.
 [2]. روزگار رهائى، همان، ص 87؛ شیخ صدوق، معانى الاخبار، ص 132.

تو از پــشــت ابــرهــا

داری نـگاهــم می کـنـی...

* اللهم عجل لولیک الفرج *

شبی که دیده خود پر ستاره می‌کردم
برای غربت دل فکر چاره می‌کردم

به دانه‌های چو تسبیح اشک در دستم
برای آمدنت استخاره می‌کردم..

..........................

امشب از حسرت رویت دگر آرامم نیست ...

×× اللهم عجل لولیک الفرج ××

بار خدایا چنین است که هرگز زمین ـ به لطف تو ـ از کسیکه با حجت و دلیل بامر حق قیام کند و دین الهى را بر پا دارد خالى نخواهد ماند ، خواه ظاهر باشد و آشکار ( مثل امامان یازده گانه معصوم ) خواه در حال ترس و پنهانى ، تا دلائل الهى و مشعلهاى فروزان او از بین نرود. و آنها چند نفرند و کجایند؟

آنان بخدا سوگند تعدادشان اندک ، اما از حیث مقام و منزلت نزد خدا بسى بزرگ و ارجمندند.
خداوند به وسیله آنان حجت ها و دلائل روشنش را پاسدارى کند ، تا آنرا بکسانى همانند خود بسپارند و بذر آن را در دلهاى افرادى چون خودشان بیفشانند.

علم و دانش با حقیقتى آشکار بدانها روى آورد; و آنها روح یقین را با نهادى آماده و پاک لمس نمایند; آنچه را دنیاپرستان هوس باز دشوار و ناهموار شمرند ، آنها براى خویش آسان و گوارا دانند; و آنچه را ابلهان از آن هراسان باشند ، بدان انس گیرند.

دنیا را با تن هائى همراهى کنند که ارواحشان بجهان بالا پیوسته است.
آنها در زمین خلفاى الهى باشند و دعوت کنندگان بدینش.
آه آه بسى مشتاق و آرزومند دیدارشان هستم ، اى کمیل هم اکنون اگر مى خواهى بازگرد.

حکمت۱۴۷

بهترین من..

قرارمان که یادت نرود برای من کافیست ...

**اللهم عجل لولیک الفرج**

در سن حضرت موقع ظهور به طور کلی دو دسته روایت وجود دارد:

الف. روایاتی که مطلق است و سنی را بیان نمی‌کند و فقط جوان بودن حضرت را متذکر می‌شود:

1. «شابٌ بعد کبر السن» جوان است با اینکه سن‌اش زیاد است.[1]
2. «رجوعه من غیبته بشرخ الشباب» در بهترین مرحله‌ی جوانی ظهور می‌کند.[2]
3. «فی سن الشیوخ و منظر الشباب» در سن کهن سالان و سیمای جوانان.[3]

ب. روایاتی که علاوه بر تأکید بر جوانی، سن و سال را هم مشخص می‌کند:

1. «فی صورة فتیَ موفق ابن ثلاثین سنه» با چهره‌ی جوانی کامل به سن سی سالگی.[4]
2. «فی صورة شاب دون اربعین سنة» با چهره‌ی جوانی کمتر از چهل سالگی.[5]
3. سن‌اش زیاد و چهره‌اش جوان است به گونه‌ای که در نظر بیننده چهل ساله یا کمتر می‌نماید و از نشانه‌های ایشان آن است که تا زمان وفات پیر نمی‌شود.[6]

[1]. کمال الدین، ج 1، ص 327.
[2]. غیبت طوسی، ص 421.
[3]. کمال الدین، ج 2، ص 376.
[4]. غیبت طوسی، ص 420.
[5]. کمال الدین، ج 1، ص 316.
[6]. کمال الدین، ج 2، ص 652.

داشتنِ تــــو

می‌ارزد به همه‌ی نداشتن‌های دنیا...

**اللهم عجل لولیک الفرج**

فاطمیه شده و نیست خبر یعنی چه؟
داغ تنهایی شیعه ست دگر یعنی چه؟

رنگ این قافیه از غم شد و وزنش ماتم
هی ردیفم شده :او رفته سفر...،یعنی چه؟

روضه خوان گفت تو را کرب و بلا خواهم برد
هر که دارد هوس خون جگر یعنی چه؟

روضه خوان گفت زنی پشت دری...اما بعد...
تو بیا ترجمه کن سینه و در یعنی چه؟

گفت مردی شده غربت زده و محرم چاه
پس«علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر»*یعنی چه؟

آه ای حضرت موعود بیا ثابت کن
ارث این"مادر خم گشته کمر"یعنی چه...

یحیی نژاد سلامتی